ฤกษ์ดีคืนนี้ 30 ส.ค. ตามเวลานัดหมาย มี..พี่ยุ้ย ไพรินทร์ และเรา..รอตั๋นอยู่ที่บ้าน พอรถมาถึงก็ช่วยกันขนสัมภาระขึ้นรถจัดแจงเพ็คสิ่งของเสร็จสรรพ..ออกเดินทางจากบ้านมาตอนประมาณสามทุ่ม แวะรับเสริฐกับตุ๊ก ที่รออยู่ไฟฟ้าเขตรังสิต ..เป็นอันว่าสมาชิกทริปนี้ของเรารวมกันครบ 6 คนแล้ว

          ออกจากรังสิตมาตามทางหลวงหมายเลข 1 (พหลโยธิน) จนถึงสระบุรีเลี้ยวขวามาใช้เส้นทางหลวงหมายเลข 2 (มิตรภาพ)ผ่านนครราชสีมา ขอนแก่น อุดรธานี และหนองคาย รวมระยะทาง 615 กม. จากหนองคายเลี้ยวขวาเปลี่ยนมาใช้เส้นทางหมายเลข 212 ผ่าน อ.โพนพิสัย อ.ปากคาด อ.บึงกาฬ อ.บุ่งคล้า พอถึง อ.บุ่งคล้ามาประมาณหลักกิโลเมตรที่ 179 บ้านดอกจิก เลี้ยวขวาเข้ามาตามป้ายอีก 6 กม. ก็ถึงที่ทำการสำงานเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าภูวัว

…มีงัวมาตกน้ำ../.. 31 ส.ค. 45

          ออกเดิน..ประมาณสิบโมงเช้า พรืดดดๆๆๆๆๆ..เอ้า..แค่ก้าวแรกเองนะ..ลื่นซะแย้ว ..ฮ่าๆๆ ก็เจ้าก๊อก..บอกว่าคนมาภูวัวแล้วไม่ลื่นมาไม่ถึงงั้ย..เลยต้องรีบทำคะแนนสะสมไว้ก่อน..อิ อิ ..เส้นทางในช่วงแรกเป็นทางราบภายใต้ร่มเงาไม้เขียวครึ้ม มีสะพานข้ามธารน้ำตกเล็กๆ เป็นระยะๆ มีพรรณไม้น้อยใหญ่ให้ได้ชื่นชมและเก็บบันทึกภาพกันพอสมควร พอพ้นทางราบเดินขึ้นมาได้สักพัก เราต้องเปลี่ยนมาเป็นขับเคลื่อนสี่ล้อกันแล้ว..เพราะทางขึ้นเป็นช่องเล็กๆ ขนาดพอดีตัวทั้งลื่นทั้งชันโหดไม่ใช่เล่น อีกทั้งอากาศก็ร้อนอบอ้าวไม่มีลมพัดผ่านมาเลย..เล่นเอาเหงื่อท่วมตัวกันที่เดียว จนถึงจุดชมวิวนั่นแหละเราถึงได้มีโอกาสได้สัมผัสกับสายลมเย็นๆ ซึ่งสามารถมองเห็นวิวเบื้องหน้าไปสุดที่แนวเทือกเขาในประเทศลาวโดยมีแม่น้ำโขงวางตัวขนานเป็นแนวแบ่งเขตแดนไทย-ลาว

          จากจุดชมวิว..เดินเลาะเรียบมาเพียงนิดเดียว..พลันสายตาทุกคู่ต้องหยุดนิ่งที่กลุ่ม..ดอกเทียนน้อยสีชมพูสด..ออกดอกบานสะพรั่งอวดสีสันระลานตาไปทั่วอาณาบริเวณ เดินต่อมาเรื่อยๆ โอโฮ้..สารพัดสารพันพันธุ์ไม้เยอะจริงๆ ไม่ว่าเอื้องนวลจันทร์ เอื้องม้าวิ่ง หงอนนาค หนาดหนาม ดอกดินแดง สร้อยสุวรรณา โอ้ยยย..ย ดอกอะไรบ้างก็ไม่รู้จาระไนไม่หวาดไหวแล้ว

          นักรบขาดอาวุธ..จะทำอารั๊ยได๊ ..กิจกรรมใหม่เดินแบกกล้องไปตากบนจุดชมวิวยอดภูวัว..เออ..เพลิดเพลิน และก็แปลกดีไม่เหมือนใครด้วย ทริปนี้เรารื่นรมย์ชมวิวเต็มที่..ไม่ได้ถ่ายรูปนี่ก็ดีเหมือนกันนะ เพราะเรามีโอกาสได้มองเห็นทิวทัศน์โดยรอบแบบสบายๆ แล้วได้เป็นนางแบบอีกด้วย นอกจากเป็นนางแบบแล้วยังถือโอกาสชี้นิ้วสั่งให้ตากล้องถ่ายภาพที่เราชอบให้อีกด้วย ฮ่าๆๆ

          ขึ้นมากินข้าวกลางวันบนยอดภูวัว..ขอบอกว่าร้อนมาก ต้นไม้ใหญ่ที่พอจะแผ่กิ่งก้านให้ร่มเงาแทบไม่มี ร้อนจะตายอยู่แล้ว..ไอร้อนของแสงอาทิตย์ทำให้พวกเราผิวดำเกรียมเท่านายเสริฐกันเลย..แสงแดดที่เผาจนผิวไหม้เริ่มมีอาการปวดแสบปวดร้อนขึ้นมา เห็นทีกลับไปตัวลอกแน่นอนเรา

          ย้อนลงมาจากยอดภูวัว ..เลาะเรียบชมทุ่งดอกไม้และน้ำตก..ในอีกเส้นทางเป็นวงรอบ..วนมาเข้าเส้นทางเดิมตรงจุดชมวิวแล้วกลับลงมาตามเส้นทางเดิมจนถึงที่ทำการเขตฯ ภูวัว ..ลงมาถึง..หมดสภาพไปตามๆ กัน ล้มตัวนอนเอนหลังพักผ่อนกันหน่อย ปรากฏว่าหลับไปด้วยความอ่อนเพลียกันเรียบ..ก็ไม่ได้นอนมาทั้งคืนแล้วยังตะลอนขึ้นไปปีนป่ายชื่นชมดอกไม้..จนเย็นย่ำอีกนี่น๊า

          มาตื่นอีกทีก็ได้เวลากินข้าวเย็นพอดี ลุกขึ้นมาช่วยกันหุงหาอาหาร..พอเสร็จสรรพก็ลงมือกินกันเลย ..แล้วแยกย้ายกันไปอาบน้ำอาบท่าเตรียมตัวนอนกันในหอประชุมนั้นแหละ..บรรดาเจ้าหน้าที่ทั้งหลายคงทนเห็นไม่ได้..วนเวียนเปลี่ยนหน้ากันมาเรียกให้เข้าไปนอนในบ้านพักซึ่งว่างอยู่หลายหลัง..พวกเรายืนยันขอนอนที่นี่ ..สุดท้ายพี่ๆเขาก็ล่าถอยไม่มาเรียกอีก..ปล่อยให้เรานอนละเมอหลับฝันดีต่อไป..จนเช้า